دلم یه دنیا گرفته ...

به اندازه ی تمومه ستاره ها ... به وسعته دریا ...

دلم می خواد یه دنیا داد بزنم که ، دل تنگتم ... بهت نیاز دارم ...

به بودنت ، به رویات ، به با تو بودن ...

خدایا

این همه تنهایی و دل گیری و ازم بگیر و یه دنیا مهربونی جایه این همه نفرت ، توی دلم بذار ...

نذار تا اینطور خودخواهانه ، نفرین کنم ...

خدایا ... تو می دونی ، تو شاهده این تنهایی هستی ...

تنهام ... آره ، یه دنیا تنهام ... 

بیا و من و با خودت ، به یه دنیایه پر از عشق ببر ...

بیا و بدون ، تنهاتر از توام ... یه آسمون ، یه دریا ، یه دنیا ، دلگیرم از این روزا ...

از این همه تنهایی ، که داره داغونم می کنه ...

با این که واسم نا شناسی ، اما بدون پر از احساسم واست ...

چون تنها کسی بودی که اینقدر راحت ، از تنهاییام بهش گفتم ...

باورم کن ، که فقط باور تو

می تونه ، قفله قفس رو بشکنه