نمی دونم بعد از یک ماه تاخیر چه دلیلی موجه !

شاید دلگیریام ، شاید تنهاییام ، شاید بی حوصلگی هام بتونه این غیبت و توجیه کنه ... البته می گم که شاید ...

دلم بد گرفته ... از خودم خستم و از این همه تنهایی ...

چقد بده آدم هم رو داشته باش و بازم احساس کنه تنهاست و تنها تر از اون نیس

از خودم خسته شدم ، حوصله ی این درسای سخت و مسخرمو ندارم ‌، از آهنگام ...

از این دنیای نامرد ، از آدمای ... ! ای خدا ... دله پر دردی دارم ، می بینی ؟ شاید به داشتن همچین بنده هی خودت و سرزنش میکنی ...

خدایا آرزوم یادته ؟ هنوزم می خوامش ! همون آرزویی که تو بهترین شبت وقتی داشتم می خوابیدم کردم . یادته ؟

پس چرا نوبته من نمیشه ؟ پس چرا نمیدیش به بندهات ، تا ازم راحت شن ؟

یه احساسه خاص دارم ، یه جور ناآرومی ، یه جور استرس ... اعصاب ندارم ، حوصله ندارم  ،،،

مرحم می خوام  ... واسه دل تنگیام ، واسه تنهاییام ... یه تکیه گاهه خوب و قابل اعتماد . می بینی چقد خوشم ؟ با اینکه می دونم نمیدیش خوشم به اون روز

آی تو که از نگاه من بریدی                با چنگ و دندون به هوا پریدی

خواستم با اشکام راهت و ببندم   حیف که چشات و بستی و ندیدی

                                                                            تا بعد ...