دیگه طاقتی ندارم که تو انتظار بمونم

واسه بی و فایی چون تو واسه چی غزل بخونم

چند تا شب باید سحر شه به خیال با تو بودن

واسه چی به پات بشینم وقتی معرفت نداری ...

وقتی می دونم که آخر دلم و تنها می ذاری

وقتی می دونم که قلبت مثه رنگ شب سیاهه

وقتی بارون اشک و روی گونه هام می ذاری

تو بدون که قلب خستم همه نقشه هات و خونده

رنگ نیرنگ و سیاهی روی چشمات و پوشونده

عاشقی واست غریبه قلبت از آهن و سنگه

سرنوشت دل شکستن سوختن و سقوط و مرگه ...

واسه چی به پات بشینم وقتی معرفت نداری

وقتی می دونم که آخر دلم و تنها می ذاری

وقتی می دونم که قلبت مثه رنگ شب سیاهه

وقتی که بارون اشک و روی گونه هام می ذاری ...